Patientervaringen

Laatst aangepast op donderdag, 23 december 2010 20:06

Begin 2006 kwam ik na 30 weken zwangerschap op advies van een collega met ernstige bekkenklachten bij mijn Mensendieck therapeute. Ik had al ruim 10 weken veel pijn aan onderrug en een doof gevoel in mijn linkerbeen, ook het lopen ging erg moeizaam. Eerdere fysiotherapie behandelingen hadden geen of juist een averechts effect gehad. Ook mijn werk als verpleegkundige kon ik al een aantal weken niet meer doen. Na een intake gesprek werd gestart met de behandeling op basis van mijn specifieke klachten. Ze gaf veel adviezen en oefeningen om mijn houding te verbeteren en mijn verkrampte spieren werden wekelijks losgemaakt. Ook hebben we de thuissituatie bekeken en heeft ze me geleerd hoe ik gewone dagelijkse dingen m.b.v. kleine aanpassingen zelf kon blijven doen. Al na een aantal behandelingen ging het lopen soepeler en waren de pijnklachten beter te hanteren, ik heb de zwangerschap lopend uitgedragen i.p.v. liggend. Na de bevalling ben ik nog tijdje behandeld en een jaar na de geboorte van onze dochter waren de klachten grotendeels over.

Een belangrijk aspect van de Mensendieck therapeute vind ik dat er naar je wordt gekeken als persoon en niet alleen naar je klachten; hoe gaat het met je, kun je thuis je dingen doen en waar loop je tegenaan.

Momenteel ben ik 24 weken zwanger en kom ik al vanaf het begin van de zwangerschap, uit voorzorg, eens in de twee weken voor een behandeling. Mijn houding wordt gecorrigeerd en ik krijg oefeningen mee voor thuis o.a. met een grote “oefenbal”. Ik voel me veel beter dan tijdens de vorige zwangerschap, doordat ik op tijd naar de Mensendieck therapeute ben gegaan. Ik heb wel pijn maar wordt er veel minder door beperkt en kan er zowel thuis als op mijn werk goed mee functioneren. Ik weet waar ik op moet letten en hoop te voorkomen dat de klachten en beperkingen weer de vormen gaan aannemen van destijds. Hierdoor kan ik nu veel meer genieten van mijn zwangerschap.

A. de Vries te Dokkum

Mijn dokter begrijpt me niet! Dat hoor je wel eens, mijn dokter begrijpt me niet. Heb ik geluk! Mijn dokter begrijpt mij wel.

Met mijn aanhoudende rugklachten verwees hij me naar mijn Cesar therapeute. Hij vond het beter niet alleen de pijn te bestrijden, maar ook de oorzaak te achterhalen en aan te pakken. Fijn was het toen bleek dat mijn Cesar therapeute mij ook begrijpt!

Ze zeggen wel eens dat ik een 'apart' geval ben. Ik heb namelijk een ernstige spier-vermoeidheidsziekte, Myasthenia Gravis. Door deze aandoening heb ik goede en slechte dagen en kan ik mijn spieren niet altijd maximaal belasten. Mijn therapeute bekijkt goed welke oefeningen bij mijn rugklachten passen en past ze dan aan aan mijn spierkracht. Behandeling op maat dus! Ik blijk een soepel lijf te hebben, maar dus weinig spierkracht, waardoor mijn houding niet helemaal goed is. Verandering van houding kun je natuurlijk niet zomaar voor elkaar krijgen, dat is een proces van maanden. Nu ik een aantal weken behandeld ben,snap ik het. Ik moet het vooral zelf doen, onder goede begeleiding. Trouw thuis oefenen is belangrijk om de kracht in mijn spieren op te bouwen.

Mijn houding veranderen is moeilijker, het zit immers zo lekker, zo onderuit op de bank. Maar de klik begint te komen, het dringt langzaam mijn systeem binnen. Steeds vaker merk ik dat ik tijdens de dagelijkse bewegingen er aan denk de juiste spieren aan te spannen. Steeds vaker ga ik bewust rechtop staan en goed zitten, al is het soms maar even. Mijn pijnklachten zijn nog niet helemaal weg, maar ik heb er vertrouwen in dat het gaat lukken!

J. Dalstra te Leeuwarden